امور تخصصی را سیاسی نکنیم؛ تولید مأموریت اصلی وزارت جهاد کشاورزی است
طی روزهای گذشته برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی طرحی یک فوریتی مبنی برانتزاع وظایف و اختیارات بخش کشاورزی از وزارت صنعت، معدن و تجارت و الحاق آن به وزارت جهاد کشاورزی را تهیه و در دست پیگیری دارند، گذشته از مغایرتهای متعدد قانونی در برخی از مواد طرح ارائه شده، محتوا، هدف و رویکردهای مدنظر نمایندگان ارائه کننده طرح که قطعاً در راستای تقویت و توسعه تولید، تجارت خارجی، تنظیم بازارداخلی، کاهش قیمت ها، ارتقای کیفیت و نهایتاً سامان یافتن بخش کشاورزی می باشد به هیچ وجه محقق نمی شود چرا که طرح مذکوربه دقت و با نگاه کارشناسی و تعمق در تمامی جوانب زنجیره تولید و تجارت بخش کشاورزی تدوین نشده است. اصل مهمی که به کلی در طرح مذکور مورد غفلت واقع شده است تأمین مناسب، به اندازه، با کیفیت و مستمر نیازهای غذایی مردم می باشد که اساساً با اجرای این طرح آرمانی با چالشهای جدی و چه بسا با خطرات اجتماعی مواجه شود. با نگاهی به ساختار نهادها و دستگاههای دولتی طی پنج دهه گذشته که بخشی از وظایف آنها به بخش کشاورزی مرتبط است به این نتیجه می رسیم که زنجیره ای از سیاستگذاریها و برنامه ریزیهای کلان و خرد براساس تقسیم کار ملی انجام شده تا بخش کشاورزی بتواند به اهداف ترسیم شده ملی و بین المللی خود نائل شود. در قانون تشکیل وزارت کشاورزی و عمران روستایی که مربوط به دهه های گذشته است بدرستی وظایف، اختیارات و مأموریتهای این تشکیلات مهم تبیین شده بود که به مرور گذشت سالها و تغییر و تحولات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور، ساختار و مأموریتهای این وزارتخانه نیز دچار تغییرات اساسی گردید که در برخی برهه ها اگر چه تغییرات با هدف اصلاح ساختار و رویه ها برای کمک به تولید و عمران روستاها و توسعه شاخصهای کمی و کیفی اقتصاد کشاورزی انجام شد ولی به دلیل برخی نگرشهای آرمانی و عدم توجه مناسب به روابط ساختاری جامعه روستایی و نهایتاً تضعیف شاخصهای کشاورزی پایدار در جامعه بهره بردار روستایی به اهداف ترسیم شده نرسیدیم و از سوی دیگر در برخی هدفگذاریها بعضاً به بیراهه رفتیم. مجموع این عوامل نهایتاً زمینه ساز ایجاد و بروز خسارتهای مادی و معنوی به ساختار تولید بخش کشاورزی که اصل و بنیان مهم اقتصاد ملی است گردید. اگر با نگاه منصفانه ای وضعیت فعلی دستگاه متولی تولید کشاورزی را مورد بررسی قرار دهیم به این نتیجه خواهیم رسید که ساختارها، فرآیندهای مدیریتی، منابع انسانی و امکانات و بودجه وزارت جهاد کشاورزی دچار تغییرات و تحولات بسیار غیر هدفمندی شده است که امروز کشور را در عرصه تولیدمحصولات کشاورزی بطورعام و تأمین برخی اقلام مورد نیاز بازار داخل بطور خاص دچار مشکل نموده است. به نظر میرسد نگاه و رویکرد احساسی در طرح ارائه شده نمایندگان مجلس شورای اسلامی با روح قانونگذاری و مداقه دقیق در جزئیات و تبعات طرحی که قرار است به قانون تبدیل شود مغایرتهای جدی دارد. اگر قرار باشد تجارت بخش کشاورزی با تمامی عوامل و امکانات آن به وزارت جهاد کشاورزی ملحق شود آیا نبایستی تجارت صنایع دستی به سازمان میراث فرهنگی، تجارت اقلام الکترونیک و مخابرات به وزارت ارتباطات، تجارت اقلام برق و انرژی به وزارت نیرو، تجارت میعانات گازی و پتروشیمی به وزارت نفت، تجارت خدمات و نیروی کار به وزارت ذیربط و ... ملحق شود؟
قطعاً با این رویکرد که به شدت ضد توسعه و پیشرفت و آبادانی و اصلاح امور در بخش کشاورزی است نمی توان امیدی به بهبود امور و اهداف عالیه نمایندگان ارائه کننده طرح داشت. همانگونه که سیاست خارجی کشور متولی واحد دارد تجارت خارجی و بازرگانی داخلی کشور نیز بایستی دارای متولی واحد، متخصص و متمرکز باشد. اتفاقاتی که بعد از اجرای قانون بهره وری بخش کشاورزی در تامين وتداركنيازهاي اساسي كشور افتاده را نبايستي از ياد ببريم.اصولا" تجارت خارجي و یا تنظیم بازار داخلی و تأمین نیازهای مستمر مردم، تکالیفی فرابخشی است ولی اگر قرار باشد با نگاه بخشی انجام شود بسیار چالش زا خواهد بود. تمامی کارشناسان و صاحب نظران مرتبط با حوزه کشاورزی اعتقاد راسخ دارند که تولید مستمر، برنامه ریزی شده و هدفمند در بخش کشاورزی لازمه و بستر تأمین نیازهای داخلی، توسعه صادرات و کسب عایدات ارزی، توسعه سرمایه گذاری، توسعه اشتغال مولد، کاهش مهاجرت روستائیان به شهرها، توسعه متوازن روستاها، پیشگیری از فرسایش اراضی کشاورزی، توسعه پایدار حفظ محیط زیست و بسیاری پارامترهای دیگر جهت توسعه رفاه ملی است که متأسفانه در پیچ و خم بگو و مگوهای اخیر فراموش شده است. عمران و توسعه روستاها به نوبه خود اساس پایداری تولید کشاورزی است که می توان گفت از اهداف اولیه و اصلی خود دور شده است. شاهد این مدعی آمار رشد نسبت شهرنشینی به جمعیت روستایی درآمارهای سال 1390نسبت به دوره های آمارگیری دهه های گذشته است و فی الواقع این چالش جدی بخش کشاورزی است که بایستی قوای مقننه و مجریه برای ساماندهی آن تدابیر اساسی بیندیشند.
در حال حاضر که شدت محدودیتهای بین المللی افزایش یافته به نظر میرسد مهمترین برنامه وزارت جهاد کشاورزی بایستی تأمین گندم و مواد اولیه و نهاده های مورد نیاز برای تولید مستمرمواد پروتئینی در داخل کشور با توجه به شرایط مطلوب بارندگی می بود لیکن این موضوع علیرغم ظرفیتهای بسیار مناسب و توانمندی بخش خصوصی در کشور با مشکل مواجه است. ایران در سالهای اخیر صادرکننده علوفه دام، پنبه و ... بوده است که امروز متأسفانه با واردات از سر ناچاری این اقلام، خسارات جبران ناپذیری به زیرساختهای تولید و انگیزه بهره برداران داخلی وارد می شود. در ماده (3) طرح ارائه شده از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی به وظیفه و مأموریت وزارت جهاد کشاورزی در توسعه و عمران روستایی اشاره شده که دستگاههای دیگر نیز بایستی با این وزارتخانه هماهنگ باشند. سوال اساسی این است که اساساً برنامه و هدفگذاری وزارت جهاد کشاورزی در موضوع توسعه و عمران روستایی چیست؟ قطعاً بایستی یک سیاستگذاری و برنامه و سند راهبردی برای این امر از سوی وزارت جهاد کشاورزی تهیه شود تا تکالیف دستگاههای مرتبط در تقسیم کار ملی این موضوع مشخص شود. وزارت جهاد کشاورزی در حوزه تکالیف سند راهبرد ملی توسعه صادرات غیرنفتی کشور که توسط سازمان توسعه تجارت ایران تدوین و در سال گذشته به تصویب کارگروه صادرات کشور رسیده و از سوی دولت ابلاغ شده هنوز به جمع بندی مشخص برای ارائه برنامه های عملیاتی تولیدات صادرات محور طی برنامه پنجم توسعه نرسیده است.این نوشته قصد ندارد خدای نکرده زحمات کارکنان، کارشناسان، متخصصین و مدیران وزارت جهاد کشاورزی را زیر سوال ببرد بلکه هدف این است که این موضوع بایستی به روشنی مشخص شود که هدف از الحاق برخی وظایف و مأموریتهای غیرمرتبط به ساختار متولی تولید کشاورزی چیست؟ چه برداشتی از این توصیه ها و تحرکات در نظام برنامه ریزی و توسعه کشور قرار است اتفاق بیفتد؟ علی ایحال آنچه مبرهن و روشن است توجه به این موضوع اساسی است که تولید پایدار و مستمر کشاورزی هدف متعالی و رکن اصلی توسعه ملی در تمامی جهات است و نبایستی با ارائه راه حلهای غیرکارشناسی و بعضاً سیاسی، خدشه ای به این هدف اصلی وارد شود چرا که تحت الشعاع قرار گرفتن تولید کشاورزی که وظیفه و مأموریت اصلی و مسلم وزارت جهاد کشاورزی است با ورود سایر وظایف غیرمرتبط، جفا به توسعه اقتصادی کشور و سلامت مردم خواهد بود.
-------------------------------------------------------------------
یادداشت فوق درتاریخ ۲/۶/۱۳۹۱در صفحه۵ روزنامه ایران با عنوان<طرحی با اشکالات فراوان>به چاپ رسیده است.
این وبلاگ مقدم مبارک شما خواننده محترم را خوش آمد میگوید.